به نوایم گوش کن ( آهای با توام گوش کن )

یک برگ دیگر از تقویم عمرم را پاره می کنم

امروز هم گذشت...با مرور خاطرات ديروز

با غم نبودنت...و سکوتی سنگين

و من شتابان در پی زمان بی هدف

فقط ميروم...فقط ميدوم

ياسها هم مثل من خسته اند از خزان و سرما

گرمی مهر تو را ميخواهند

غنچه های باغ هم دیگر بهانه ميگيرند

میان کوچه های تاریک غربت و تنهایی

صدای قدمهایت را می شنوم اما تو نیستی

فقط صدايی مبهم

قول داده بودی برایم سیب بیاوری

سیب سرخ خورشید

سيب سرخ اميد

يادت هست؟؟؟

رفتی و خورشید را هم بردی

و من در این کوچه های تنگ و تاریک

سرگردانم و منتظر

برگی از زندگی ام را ورق میزنم

امروز به پایان دفترم نزدیکم

لطف چشم


روبر رهش نهادم و بر من نظر نکرد            صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد

سیل سرشک ما زدلش کین به در نبرد     در سنگ خاره قطره ی باران اثرنکرد

یارب توآن جوان دلاور نگاه دار                   کز تیر آه گوشه نشینان حذر نکرد

ماهی ومرغ دوش زافغان من نخفت       وآن شوخ دیده بین که سرازخواب برنکرد

میخواستم که میرمش اندرقدم چوشمع    او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد

جانا کدام سنگ دل بی کفایت است        کو پیش چشم تو جان را سپر نکرد

کلک زبان کشیده ی حافظ در انجمن        با کس نگفت راز تو تا ترک سر نکرد

                                                                                                حافظ